Home

De laatste dagen van onze reis beleven we in het Hwuhluwe iMfolozi park. Een prachtig natuurgebied waar je de Big Five hoopt tegen te komen. Dit is ook 's nachts mogelijk want we slapen in een tent op het park.
Er zou dus zomaar een olifant voorbij kunnen komen, of volgens de receptie hyena's waar we een beetje voor moeten oppassen omdat we gaan braaien (bbq) in het donker. 
Ook dit had weer een lang verhaal kunnen zijn maar....

Over deze laatste blog kan ik kort en krachtig zijn. Onze gids heeft aan het eind van onze trip ons maar één advies gegeven.
"Als je een blog bijhoudt vermeld dan niet wat jullie in deze twee dagen hebben meegemaakt.  Deze ervaring was zo uniek, jullie hebben zoveel gezien, dat het alleen maar een verwachting schept voor iedere reiziger die na ons komt en dit wellicht niet zal beleven".

Palm Tree en Mother of Peace
 
We hebben (mede dankzij het gebrek aan internet) de bezoeken even kunnen laten bezinken voordat de blog geschreven is. Dat kwam op zich niet zo slecht uit want ook nu waren er emotionele momenten bij het horen van de verhalen achter de kinderen die er wonen. En dan hebben we nog lang niet alle verhalen gehoord, maar soms is één verhaal  al teveel om te bevatten.
 
Bij Palm Tree ontmoeten we de vrouw die zich het lot aantrekt van ouderloze kinderen. Van de 17 kinderen die hier wonen heeft ze er twee geadopteerd en de rest verzorgt ze met evenveel liefde. Het huis waarin ze leven wordt niet alleen bewoont door de kinderen, maar ook door een aantal honden en andere huisdieren, wat niet altijd een even hygiënische indruk geeft ( lang over nagedacht hoe dit nog een beetje smakelijk te brengen J ).

Vandaag staat volgens de planning een ontspannende reis naar Lesotho ons te wachten. We worden rond het midaguur opgehaald en komen zo'n 3 uur later aan bij de Sani Lodge. Wederom een backpackers in een idylische omgeving, tegen de bergwand van de Drakensbergen. We komen tegen het avonduur aan en al snel staat een bord met heerlijk eten op ons te wachten. Wederom kijken we met plezier naar alle verschillende nationaliteiten in de gemeenschappelijke ruimte. Alles lijkt vanzelf te gaan. Iedereen gaat zijn eigen gang maar is ook zeer bereikbaar voor een praatje. Na het eten bel ik nog even met thuis. Inmiddels zijn we een week onderweg en nu wordt het wel een beetje moeilijker. De jongens hebben deze week gelukkig van alles beleefd en ook Ronald blijkt het prima te redden. Even slikken dus en een leuk weekend tegemoet zien!

Met een zucht staar ik naar het scherm. Morgen vertrekken we voor onze trip naar Drakensbergen. Een nieuwe ontmoeting met het natuurschoon van Zuid-Afrika. Daar hebben we vast weer veel leuke dingen over te vertellen.
Maar de afgelopen twee dagen hebben we zoveel beleefd, dat ik niet weet waar te beginnen. De kennismaking met twee projecten van Be More hebben nu al een onuitwisbare indruk gemaakt.

Het moet eigelijk nog even bezinken, maar ik zal een poging doen een indruk te geven.

Woendagochtend werden we opgehaald door Bobbi Bear. We werden naar de Drop-in Centre gebracht wat zoveel inhoudt dat dit zo'n beetje het crisis centrum is waar iedereen wordt binnengebracht of kan komen (kinderen, vrouwen, mishandeld of in nood, ze worden geholpen).

Met mijn zoektocht naar de balans tussen werk en vakantie ben ik inmiddels wel klaar: "Dit is vakantie"!

Na een lange reis kwamen we op zaterdagavond aan in onze backpackers. Op zich al een hele happening, maar daarover later meer). Alleen Caroline's koffer heeft zijn weg nog niet gevonden en wordt nagestuurd... Op zondagochtend trokken we de gordijnen open van ons appartementje en werden gelijk blij verrast met een geweldig stuk natuurschoon. We zagen een heldere blauwe lucht met mooie glooiende bergen. Aan de andere kant was de Tafelberg het decor van een prachtig schouwspel tussen land en lucht. Een enorme wolkenpartij kwam als een vloedgolf over de tafelberg onze richting uit om halverwege de grond in het niets te verdwijnen. We hebben hier van alle kanten de hele dag met verwondering naar kunnen kijken.

Over een paar dagen  vertrekken Caroline en ik voor onze Discover reis naar Zuid-Afrika!

De koffer met zomerkleding is gepakt (En ik heb nog minder dan een week om ervoor te zorgen dat ik hier nog een beetje elegant in uitkom J )! 
Zo naar buiten kijkend is de planning voor zo’n reisje naar de zon absoluut heeeel erg welkom.

Zaterdag vertrekken we richting Kaapstad waar we zondag de hele dag hebben  om rond te kijken. Maandag  vliegen we door naar Durban voor de echte start van het Discover programma van Be More voor onze ontdekking van Zuid-Afrika.

Er zijn altijd 1000 redenen te bedenken om iets niet te doen en soms maar 1 om iets door te zetten.  Dat is wel een beetje een lijfspreuk, maar met alle goede wil zitten 4 weken vrijwilligerswerk in Afrika er voor mij echt niet in. Het valt gewoonweg niet te combineren met mijn leven op dit moment.

En dat is wel eens lastig met zoveel enthousiaste collega’s (waarvan veruit de meeste vrijwilliger zijn) om je heen, die allemaal zeer bevlogen en betrokken zijn bij alle projecten die Be More ondersteund.